حسرت اینکه یکی باشد تا عریان و بی پرده تمام خودت را برایش بریزی روی دایره
نه که نباشد، هستند آدمهای اینطوری. و خاطرشان کم عزیز نیست
اما، تمام آدم خوب نیست، قشنگ نیست. خاکستری‌ست. شاید هم رو به سیاهی برود.
آدم نمیتواند تمام خودش را به کسی نشان بدهد. من که نتوانسته ام.
همیشه چیزهایی برای قایم کردن هست. همیشه حرفهایی هست برای نگفتن
از ترس فهمیده نشدن، از ترس کم ارزش شدن به خاطر درک نشدن و از جلوه و شکوه افتادن.
مخصوصا نباید تمام خودت را به عزیزانت نشان بدهی
پیش آنها همیشه باید باشکوه باشی و مقتدر. باید رویت حساب کنند
نباید بفهمند چه اشتباهات احمقانه‌ای انجام داده‌ای
حرف که نمیزنی همیشه برگ برنده را داری. حرف که میزنی میبازی. تمام میشوی
پس همیشه مرموز میمانی که قشنگ و ستودنی باقی بمانی...